Belang van sterk beleid voor uitbannging geweld tegen vrouwen

Een van mijn belangrijkste drijfveren voor het recent toetreden tot de politieke arena is mijn innige wens een bijdrage te leveren om Suriname en in het bijzonder mijn distrikt Nickerie tot een gezonde en gelukkige samenleving te maken. Voor mij betekent dat dat elkéén van ons zich in de eerste plaats vrij en veilig moet voelen. De rol en positie van de vrouw heeft hierbij mijn bijzondere aandacht. Op dit vlak ben ik reeds jaren actief met verschillende NGO’s en gerelateerde activiteiten.

Geweld tegen vrouwen in de praktijk
Het komt vaak voor dat vrouwen worden gechanteerd door hun partners of waarbij soms intieme handelingen en/ of seksuele getinte opnames worden verspreid via social media. Velen van jullie krijgen het onder ogen terwijl de vrouw zelf niet eens op de hoogte is. Het wordt heel vaak buiten haar weten om verspreid om haar te krenken of te ‘breken’. Dit soort berichten en opnames doen denken aan het relaas in het boek van Usha Marhe getiteld: ‘Tapu Sjén’.
Er zijn onderzoekers, instanties Ngo’s in Suriname die al jaren bezig zijn met de strijd tegen geweld tegen vrouwen. Deze strijd eindigt niet met handelingsbekwaamheid van de vrouw en ook niet met de aanname van de Wet Strafbaarstelling van Belaging S.B. 2012 no.70). Wat wij dringend willen instellen is een gegarandeerd en versterkt veiligheidsgevoel van de vrouw o.a. door het instellen van voldoende en veilige opvangfaciliteiten en professionele begeleiding van de slachtoffers. En hoewel vele vrouwen nu financieel zelfstandiger geworden zijn,  beschermt dat ze vaak niet tegen het nog steeds ondervinden van geestelijk geweld.

Werk aan de winkel
Er moet nog heel veel gebeuren, voordat vrouwen volledig beseffen wat hun rechten zijn en daar ook optimaal inhoud aan kunnen geven. Er zijn nog steeds vrouwen die hun salaris moeten afstaan. Vrouwen die na lange tijd van bedelen en verzoeken mogen werken, worden door hun partners afgehaald en afgezet, bij wijze van controle. Zelfs hooggeschoolden zijn nog steeds slachtoffers van geweld. Het is belangrijk dat vrouwen ook leren wat zij zelf kunnen doen om zich uit een situatie van mishandeling te werken.

Ook de maatschappij moet zich nog meer bewust raken van de vrijheid en rechten van de vrouw. Er is nog steeds een dubbele standaard voor mannen en vrouwen. Het welbekende gezegde in het Sarnami: M.K.B Manai ka boli (Wat gaan de mensen zeggen). Bijvb.:  De gemeenschap accepteert niet dat vrouwen op hoge leeftijd een vriend mogen hebben, maar voor de man is er geen grens. En zo kunnen we allen het rijtje aanvullen. Slachtoffers verlangen dat wij eerst naar hun luisteren zodat wij effectief de nodige ondersteuning kunnen geven. Begeleiding bij de opvoeding zie ik ook als een belangrijk beleidspunt om daar die mentaliteitsverandering begint. Meisjes die moeten en mogen opkomen voor hun recht met ondersteuning van de jongens, die respect voor de vrouw hebben. Het is belangrijk dat vrouwen zich gesterkt voelen en vrij zijn om en hun hart, hun gezond verstand en hun principes te laten spreken!

Als vrouw geboren en getogen in Nickerie,  en nu vrouw in de politiek, zal ik mij bijzonder inzetten om alle Surinaamse vrouwen een stevige steun in de rug te geven om hun dromen en idealen te verwezenlijken, gebaseerd op modern en versterkend beleid.

Wiedjawatie Jawalapersad-Badrie
DA’91 Coordinator Nickerie

Comments

mood_bad
  • No comments yet.
  • Add a comment