De essentie van Onderwijs en vormingen

Het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MINOWC) organiseert een “Nationale Dialoog over de Toekomst van ons Onderwijs”, in de Ballroom van Royal Torarica. Een aantal onderwijsvragen die aan de orde kwamen, met betrekking tot veranderingen in het onderwijssysteem werden door de panelleden beantwoord. De conferentie is gestart op woensdag 24 april en duurt tot vrijdag 26 april 2019.

Panellid en taaldeskundige Robby Morroy gaf tijdens zijn opmerkingen aan dat er vaak wordt gesproken over de cosmetische veranderingen en structuren in ons onderwijssysteem, maar de nationale visie in het onderwijs moet nog worden ontwikkeld. “In de tweede helft van de zestiger jaren zijn nieuwe schooltypes ingevoerd, zoals het Hoger Algemeen Vormend Onderwijs (HAVO) en het Lyceum. Structuurverandering was het rechtstreeks gevolg van de zogenaamde Mammoetwet in Nederland. Waarom was deze structuurwijziging noodzakelijk? Volgens de taaldeskundige was het enige argument destijds dat het Surinaamse Onderwijs op dat van Nederland moest aansluiten.

Morroy legde verder uit dat ook het hoger onderwijs niet bespaard is gebleven op het vlak van hervormingen. Op dit moment wordt het Instituut voor de Opleiding van Leraren (IOL) geherstructureerd tot een Academische Lerarenopleiding. Zo hebben meer dan driehonderd afgestudeerden van het HAVO-VWO, zich niet kunnen inschrijven voor het IOL. De onderwijsvisie heeft geleid tot een structuurwijziging. Er is ook sprake van niet voldoende bevoegde leerkrachten. Hoe het aantal beperkt bevoegde leraren tot problemen leidt op het niveau van algemene middelbare scholen, is niet bekend. Onderzoekingen wijzen uit dat opleidingen van de leerkracht weinig zichtbare invloed heeft, op het leren van de leerlingen. Ondanks het beweerde lage niveau en de grote aantallen beperkt bevoegde leerkrachten op de middelbare scholen, studeren middelbare studenten overal ter wereld af. Ze komen op universiteiten terecht waar ze wel succes behalen. Als er gebreken zijn in ons onderwijs dan betekent het dat ons onderwijs niet datgene oplevert dat wordt verwacht.

De taaldeskundige gaf verder aan dat Suriname in 1976 een overstap maakte naar het standaard toetsen in het onderwijs. Alle leerlingen werden over dezelfde kam geschoren. Iedereen kreeg dezelfde toets om verder door het onderwijs te stromen. De impliciete visie hier was, iedereen gelijk behandelen. De vraag die nu wordt gesteld is, waarom iedereen vanaf een stadskader moest worden getoetst. Stadskinderen werden op deze manier voorgetrokken, ondanks de gelijke toets, werd geconstateerd. Buitenlandse onderzoekers concluderen dat in Suriname niet zondermeer in alle districten een uniform, op dezelfde manier, van taalbeleid moet worden ontwikkeld. Een nationale onderwijsvisie moet eerst worden ontwikkeld en met alle actoren en stakeholders bespreekbaar worden gemaakt om draagvlak te creëren. Pas dan kan men voortvloeiende competenties gaan definiëren. Hierna kan er over zinnig taalonderwijs en de keuze van onderwijstalen in onze meertalige situatie worden gesproken.

Comments

mood_bad
  • No comments yet.
  • Add a comment