Premier Narendra Modi niet te stoppen!

Dat de speciale status die de deelstaat Jammu & Kashmir volgens artikel 370 van de Indiase Grondwet genoot onder een regering van de Bharatiya Janata Parti ( BJP ) eens  beëindigd zou worden, was alleszins verwachtbaar. Met zijn zeer grote meerderheid in het parlement aarzelde premier Modi niet om te doen wat al decennialang in de lucht hing i.e. Jammu & Kashmir in te lijven bij de Indiase Unie. Vooralsnog geldt deze inlijving voor het door India bestuurde deel van deze staat.

Wie de politieke carrière van Narendra Modi kent, zal niet verbaasd zijn over de richting die hij heeft ingeslagen. Narendra Damodardas Modi trouwde in 1968 op 18 jarige leeftijd met Jashodaben Chimanlal in zijn geboortestaat Gujarat, maar vrouw en kinderen i.e. het huwelijk waren niet zijn prioriteit en ideaal. Kort na zijn huwelijk – de buitenwereld wist pas in 2014 dat hij ooit getrouwd was- verliet hij zijn vrouw en bewoog zich in kringen van de rechts, fundamentalistische Hindu groepen. Modi is het product van de militante, met een drietand-zwaaiende ideologische ouder van de BJP, die bekend is onder naam Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS). Samen met de Vishwa Hindu Parishad (VHP), de Alkali Dal, de Shiv Sena en de Akhil Bharatiya Hindu Mahasabha (ABHM) maken zij deel uit van de Sangh Parivar, zo wordt de paraplu organisatie van de fundamentalistiche Hindu organisaties in India aangeduid.
De droom van de Sangh Parivar is een volledig door Hindus gedomineerd India, welke verwoord wordt in de zinssnede Hindustan Hindu rashtra hai (Hindustan is een Hindu staat of natie). Binnen de Sangh Parivar wordt de naam India niet vaak gebruikt, zij geven de voorkeur aan de naam Bharat.

Over de naam India en Bharat is in september 1949 hartstochtelijk gedebatteerd door de opstellers van de Grondwet, onder wie, Nehru, Patel en Menon. Sommigen wilden de oude naam Bharat, anderen gaven de voorkeur aan de naam India. Uiteindelijk werd besloten dat de naam van het land zou zijn India, that is Bharat. Voor de rechtse Hindu partijen werd Bharat het gedroomde thuisland dat tevens beschouwd moest worden als een Hindu Rashtra (= Hindu staat of natie).

Het zijn voornamelijk de fundamentalistische Hindu organisaties die Narendra Modi aan een absolute meerderheid in het parlement hebben geholpen. Nu is Modi als het ware verplicht uit te voeren wat al decennialang op de agenda van de Sangh Parivar staat, onder meer, het beëindigen van de bevoorrechte, speciale status van Jammu & Kashmir, de enige Indiase deelstaat met een Moslim meerderheid.

Internationale reacties
De inlijving van het door India bestuurde deel van Kashmir begin augustus 2019 heeft van China en Pakistan boze reacties ontlokt met waarschuwingen om af te blijven van het door hun bestuurd deel van Kashmir. Minister van Buitenlandse Zaken, Wang Yi,van China heeft India laten weten dat de Chinese Volksrepubliek iedere unilaterale actie die de situatie in het gebied verergert, sterk afwijst. Bovendien zal de Indiase stap China er niet van weerhouden zijn soevereiniteit over het betrokken gebied i.e. Aksai China te blijven uitoefenen.
Los van de buurlanden China en Pakistan zijn de reacties uit de rest van de wereld vrij gematigd. De Verenigde Staten roept de landen op om hun geschillen via dialoog en consultatie vreedzaam op te lossen en de regionale vrede en veiligheid niet op het spel te zetten.

De Britse regering hoopt dat de nucleaire buren hun vingers van de trekker halen. Londen herinnert premier Imran Khan eraan om zijn belofte gestand te doen voor vrede met India en premier Modi moet goed nadenken of hij de geschiedenis wil ingaan als een moderne vredesstichter of als een leider die bereid is de regionale vrede, veiligheid en stabiliteit te ondermijnen ten behoeve van zijn dubious ambitions of his nationalist sympathisers.

Alleen het Indiase Hooggerechtshof heeft nu de bevoegdheid om de stap van India ongedaan te maken. Als het Hof beslist, dat de Indiase regering legaal heeft gehandeld, dan is de verwachting dat Indiërs uit andere delen van India zich zullen haasten om in de Kashmir Vallei – door velen beschouwd als één van de mooiste plekken ter wereld – grond aan te schaffen. Dan zou hetzelfde plaatsvinden als wat op de West Bank in Gaza is gebeurd toen een half miljoen Israëlische settlers gesubsidieerde huizen konden aanschaffen onder zware bescherming van het Israëlische leger.

Verovering en inlijving van gebieden brengen altijd veranderingen teweeg in de demografische samenstelling van die gebieden. Daar zal Pakistan weinig aan kunnen doen, er zijn al drie oorlogen over Kashmir gevoerd met India. Dat heeft geen oplossing gebracht. Pakistaanse diplomaten praten, zonder succes al decennia lang over de door VN voorgestelde referendum voor dat gebied. India weigert omdat zij het Kashmir conflict beschouwt als een interne aangelegenheid. De Moslim Ummah (wereld) komt ook niet in actie voor de Kashmiri’s hetgeen een indicatie is dat een “Kashmir-moeheid” zich wereldwijd  heeft ingezet. Ook in ons land, want de grootste belangstelling in Suriname gaat voornamelijk naar de zogenaamde ‘Bollywood’ producten van India. Geslaagd cultureel imperialisme!

Oplaaien van de strijd in Kashmir
Gegeven de afwezigheid van effectieve opties blijft slechts over, dat de al ruim 30 jaar durende strijd van de Kashmiri’s tegen de centrale regering in Nieuw Delhi misschien verhevigd zal worden voortgezet met mogelijke ondersteuning van Pakistan. Maar er kan zeker van worden uitgegaan dat de Indiase regering hierop is voorbereid, de Kashmiri’s zijn niet de eersten die zich hebben verzet of zullen verzetten tegen de centrale regering in Nieuw Delhi. India is een land dat bijna continu in oorlog is met haar eigen onderdanen. Volgens de Indiase schrijfster en activist, Arundhati Roy, is vanaf de onafhankelijkheid geen dag voorbij gegaan dat India geen militair geweld heeft gebruikt tegen opstandige groepen binnen zijn eigen grenzen.
 
Creatie Pakistan
Eén van de hoofdredenen voor de creatie van Pakistan was, dat een groot aantal Moslims in India, geleid door Mohamed Ali Jinnah, niet geloofden dat hun rechten gegarandeerd zouden zijn en blijven in een verenigd India met zijn grote Hindu meerderheid. De dreiging van een Hindu- Raj ( Hindu Rijk )hing altijd boven hun hoofd. De Muslim League onder leiding van Jinnah had wel geloof in zijn strijdmakkers van het eerste uur, onder anderen, Nehru en Patel, maar hij, Jinnah, verwachtte dat niet van de toekomstige leiders van India. Met de gebeurtenissen die de BJP van Modi begin augustus 2019 in gang heeft gezet, heeft Jinnah gelijk gekregen. Het India van Nehru was grootser, omvattender en inclusiever dan het Bharat van de rechts fundamentalistiche Hindus.

De minderheden – Buddhisten, Christenen, Jains, Moslims, Sikhs en Zoroastrians (Parsi’s)- in India hebben zich altijd beschermd gevoeld door de Grondwet. Dat geldt ook voor de tribalen en de Adivasis (oorspronkelijke bewoners). Zij hadden gehoopt dat de Grondwet hun rechten altijd zou beschermen en dat India zijn pluralistische en seculiere karakter zou blijven behouden. Echter, de afschaffing van artikel 370 van de Grondwet en de geforceerde reorganisatie van Jammu & Kashmir worden nu gezien als een stap in de richting van de realisatie van een Hindu Rijk. Premier Modi heeft in essentie zijn eigen verkiezingsslogan Sab ka vishwas (vertrouwen in en van een ieder) te grabbel gegooid.

De wijze waarop de BJP de Grondwet op een zeer gevoelig onderdeel omver heeft geworpen en de snelle uitvoering van een door de fundamentalisten gedomineerde agenda wijzen erop, dat het idee van het grote en grootse India aan het uitéén spatten is. Het zou misschien niet meer correct zijn om thans over India te praten als de grootste inclusieve democratie van de wereld.

Gegeven de overweldigende parlementaire meerderheid en zijn militante en rabiate achterban lijkt het erop, dat er geen remmen zijn om de ambities van premier Narendra Damodardas Modi te stoppen.

Comments

mood_bad
  • No comments yet.
  • Add a comment